Przejdź do głównej zawartości

Posty

53 [#1/2026] Występy Damona Hilla w Australii.

W przerwie między kwalifikacjami a GP Australii 2026, kiedy większość z nas zaciekawieniem i może lekkim niepokojem patrzy w przyszłość w związku z nowymi regulacjami w naszej ukochanej Formule, postanowiłam pochylić się nad lżejszym tematem. Niedawno Williams ogłosił, że ambasadorem zespołu został Damon Hill, były zawodnik tegoż zespołu i mistrz świata F1 z 1996 roku. Dziś krótko przyjrzę się jego wynikom podczas wszystkich przejechanych przez niego GP Australii. W czasie swojej kariery syn Grahama Hilla miał okazję jeździć na australijskich torach w Adelaide i Melbourne. Warto wspomnieć, że w czasie pojawiania się Hilla na Antypodach, tj. 1993-1999, Australia do 1995 kończyła kalendarz jazd w sezonie (tor Adelaide), następnie od 1996 rozpoczynała nową rywalizację (Albert Park). Ciekawostka: na przełomie 1995 i 1996 roku odbyły się więc dwa GP Australii z rzędu. Na 7 występów w Australii Hill wystąpił w barwach Williamsa aż czterokrotnie. Średnia pozycja Brytyjczyka na polach startowy...
Najnowsze posty

52 [#3/2025]. Ciekawostek 10 z Zandvoort - kalendarium lat 50.-60.

 1. 1952 - Pierwsze GP Holandii na Zandvoort odbyło się w 1952 roku. Wtedy kierowca Ferrari, Alberto Ascari, jadąc tym samym modelem ferrari 500 - jak kolega z zespołu Nino Farina, wskoczył na pole position z czasem lepszym aż o 2,1 s niż jego partner, a także wygrał cały wyścig przed Fariną z przewagą 40 s na mecie. 2. 1953 - Sytuacja z wygranymi kwalifikacjami przez Ascariego powtórzyła się rok później w 1953 roku, tyle że największym rywalem do pierwszego pola był Juan M. Fangio w barwach Maserati. Argentyńczyk odpadł jednak z powodu awarii przełożenia, a pierwsze dwa miejsca zdobyli również Ascari i Farina, który przegrał tylko o 10,4 s. Na trzecim stopniu podium stanęło dwóch kierowców dzielących jedno maserati. Był to duet Bonetto-J. Gonzalez. Triumf Alberto Ascariego był jego 10. wygraną w F1. 3. 1955 - pierwszy rząd do wyścigu zajęli trzej kierowcy Mercedesa: Fangio, Moss i Karl Kling. Fangio zapewnił 6. pole position w historii Srebrnych Strzał. Warto dodać, że do wyścigu ...

51[#2/2025]. Jack Brabham - GP Monako 1959

Kilka dni temu obiecałam, że wstawię artykuł dotyczący 17. Grand Prix Monako. Dlaczego akurat o tym wyścigu z 1959 roku? Po pierwsze, ponieważ wygrał je po raz pierwszy w historii królowej motosportu kierowca z Australii, a był nim nie kto inny tylko późniejszy trzykrotny mistrz świata i znakomity konstruktor Jack Brabham. Po drugie, kibicuję Oscarowi Pisatriemu, rodakowi ww. czempiona z Antypodów, a miło by było, gdyby Oscar podtrzymał tradycje Australijczyków na torze w Monte Carlo, gdzie triumfowali właśnie Brabham, Mark Webber czy Daniel Ricciardo. Analizowane grand prix otwierało sezon 1959. Kalendarz wyścigów miał obejmować wtedy 9 torów, w tym słynne Indianapolis 500, które nie cieszyło się popularnością wśród europejskich zespołów F1. Z najważniejszych informacji kontekstowych dotyczących tamtego roku jest fakt, że dopiero od poprzedniego sezonu rozgrywano jednocześnie z rywalizacją kierowców mistrzostwa konstruktorów. Przechodząc już do 17. oficjalnego pojawienia się padoku F1...

50 [#1/2025] Blond kierowca z kraju ABBY, czyli historia Ronniego Petersona w F1.

Idol i partner zespołowy Nikiego Laudy z początków jego kariery, najlepszy szwedzki kierowca F1. Królowa motorsportu 14 lutego wspomina "Super Szweda", który w 2025 roku obchodziłby 81.  urodziny.  Najlepszym wstępem do odkrycia popisów Petersona niech będą słowa Nikiego Laudy, które w biografii Austriaka przytacza Maurice Hamilton: " Wtedy Ronnie był dla mnie mistrzem. Jeździłem z nim do Bicester [siedziby Marcha] jego mercedesem i dokładnie pamiętam, że zawsze hamował lewą stopą. Zapytałem, dlaczego tak robi (...). Powiedział, że w ten sposób trenuje. (...) był niesamowicie elastyczny, potrafił hamować prawą i lewą nogą, a z fotela pasażera nie dało się odczuć różnicy. Robił to niesamowicie płynnie"*. Słowa te pokazują, z jakim pasjonatem Lauda miał do czynienia na początku swojej przygody z F1. W innym miejscu wskazanej książki Lauda opowiadał o kłopotach ze sterownością testowanego bolidu. Austriak miał co do przygotowania auta wiele merytorycznych wątpliwości. ...

49 [#6/2024]. 6 października 1973 i Francois Cevert - kilka myśli

Dzień 6 października 1973 na zawsze wpisał się do kronik F1 ze względu na śmierć Francois Cevert'a. Francuz o błękitnych oczach zginął wtedy na Watkins Glen podczas kwalifikacji przed amerykańskim grand prix. Sir Jackie Stewart, który traktował Ceverta niemal jak syna, a na pewno nobilitował go na swego następcę w zespole, był tak wstrząśnięty śmiercią francuskiego kierowcy, że odpuścił swój jubileuszowy (bo setny i jednocześnie planowany jako ostatni) występ w królowej motorsportu. Chciałabym przytoczyć kilka wypowiedzi dotyczących Ceverta, które przybliżą nam nieco postać tego sportowca o charakterystycznym białym kasku w żółto-czerwono-niebieski pasek oraz dzień feralnego wypadku.  Fot.1. Francois Cevert w 1973 roku źródło: https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d4/Francois_Cevert_1973.jpg; Raimund Kommer - Own work, CC BY-SA 3.0 [6.10.2024]; Choć Francois wygrał tylko jeden wyścig F1 w 1971 roku (i to na torze, na którym przyjdzie mu zginąć na barierze 2 lata po ...

48 [#5/2024]. GP Belgii 1968, czyli jak Bruce McLaren rozpoczął podbój F1 autami ze swoim nazwiskiem

Grand Prix Belgii w roku 1968 było 4. rundą sezonu. W tamtym czasie 28. spotkanie padoku z małym krajem odbywało się na oryginalnej nitce toru Spa-Francorchamps, która liczyła wtedy 14 100 m. Dystans do przejechania wyścigu rysował się w postaci prawie 395 km. Dzisiaj te 28. okrążeń do przejechania byłoby swoistą męczarnią dla zawodników. Po trzech wyścigach kalendarza sprzed 56. lat, na pozycję lidera klasyfikacji generalnej wysunął się, i to zdecydowanie, Lotus z Grahamem Hillem na czele. Denny Hulme miał o ponad połowę punktów mniej niż Brytyjczyk z zespołu Colina Chapmana. Nowy model z fabryki mianowanej nazwiskiem Bruce'a McLarena, McLaren M7A na silniku produkcji Ford Cosworth, miał swój debiut na hiszpańskim torze Jarama. Hulme przypieczętował historyczny występ 2. miejscem. Niestety właściciel zespołu nie ukończył wyścigu przez wyciek oleju. W Monako było jeszcze gorzej, Bruce zaangażowany był w wypadek na początku wyścigu. Poturbowanie auta w Monako wymusiło na McLarenie z...

47 [#4/2024]. Ciekawostek kilka o GP Kanady w latach 2002-2023

Dziwić może wybrany przedział czasowy do analizy kanadyjskiej imprezy. Ale jest on umotywowany ostatnia poważniejszą zmianą w wyglądzie nitki na torze im. Gillesa Villeneuva. Wspomniane uaktualnienie wyglądu przejazdu dotyczyło nawrotu o nazwie Epingle du Casino. Od tamtej pory rozegrano w Montrealu 19 grand prix. Nadchodzący wyścig - 9 czerwca 2024, będzie 20. edycją na okrążeniu liczącym już nie 4,42 km, a 60 m mniej. Oto zestaw kilku zebranych ciekawostek, które dotyczą zawodników i bolidów królowej motorsportu przez ostatnie 19 zawodów: 1. Tor Gillesa Villeneuva gościł trzy rodzaje silników: - V10 o pojemności 3.0; - V8 o pojemności 2.4; - V6 t h  (czyli kończące karierę w 2025 roku hybrydy w obecnej specyfikacji) o pojemności 1.6. W erze zdominowanej  przez dziesięciocylindrówki w kwalifikacjach, czyli na pojedynczym okrążeniu, dominowały williamsy napędzane jednostkami BMW . Zespół Franka Williamsa w latach 2002-2004  zdobył w Montrealu trzy pole position z rzędu. J...